NABÓR DO GRUPY
Kameralna grupa terapeutyczna prowadzona przez psychoterapeutkę uzależnień oraz CBT z wieloletnim doświadczeniem.
GRUPA
do 10 osób
SPOTKANIA
Poniedziałki · 18:00–20:00
ROZPOCZĘCIE
listopad 2026
KOSZT
180 zł za spotkanie
Warszawa, Praga-Południe

WSPÓŁUZALEŻNIENIE
Życie w bliskiej relacji z osobą uzależnioną często oznacza funkcjonowanie w długotrwałym napięciu i nieprzewidywalności. Z czasem uwaga może coraz bardziej koncentrować się na zachowaniu partnera: czy pije, używa substancji, dotrzymuje obietnic, wróci do domu, podejmie leczenie. Własne potrzeby, emocje i granice zaczynają schodzić na dalszy plan.
Pojęcie współuzależnienia opisuje właśnie takie utrwalone sposoby funkcjonowania w relacji z osobą uzależnioną. Mogą obejmować m.in. nadmierne poczucie odpowiedzialności za drugą osobę, próby kontrolowania jej zachowania, chronienie jej przed konsekwencjami używania, trudność w stawianiu granic, poczucie winy, lęk oraz zaniedbywanie własnych potrzeb. Współuzależnienie nie jest odrębną diagnozą psychiatryczną — jest pojęciem klinicznym używanym do opisywania trudności, które mogą rozwijać się w odpowiedzi na przewlekły stres związany z uzależnieniem bliskiej osoby.[1]
Badania pokazują, że osoby bliskie ludziom z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji częściej doświadczają obniżonego dobrostanu psychicznego, przewlekłego stresu, problemów w relacjach oraz pogorszenia jakości życia.[2][3] Współczesne podejście terapeutyczne nie traktuje ich jednak jako „części problemu”, ale jako osoby, które same mają prawo do pomocy — niezależnie od tego, czy ich partner podejmie leczenie.[2]
WSPARCIE W GRUPIE
Jednym z najbardziej obciążających doświadczeń w relacji z osobą uzależnioną jest poczucie osamotnienia: „nikt nie rozumie, jak to wygląda w domu”. Grupa terapeutyczna pozwala spotkać osoby mierzące się z podobnymi doświadczeniami i zobaczyć własną sytuację z większego dystansu.
W bezpiecznej, kameralnej grupie uczestniczki mogą uczyć się rozpoznawania własnych potrzeb i emocji, stawiania granic, odróżniania odpowiedzialności za siebie od odpowiedzialności za drugą osobę oraz zmniejszania zachowań opartych na kontroli, lęku czy nadmiernym ratowaniu partnera. Ważnym elementem pracy jest również odbudowywanie poczucia wpływu na własne życie, zamiast koncentrowania całej energii na próbach zmiany osoby uzależnionej.
Przeglądy badań nad pomocą psychologiczną dla bliskich osób uzależnionych wskazują, że zarówno interwencje indywidualne, jak i grupowe mogą wiązać się ze zmniejszeniem dystresu i objawów depresyjnych oraz poprawą radzenia sobie i funkcjonowania rodzinnego. Autorzy jednocześnie podkreślają, że jakość badań w tym obszarze jest zróżnicowana, dlatego efekty terapii należy rozumieć indywidualnie, a nie jako gwarantowany rezultat.[2][4]
Celem terapii nie jest nauczenie Cię, jak skuteczniej kontrolować osobę uzależnioną. Celem jest odzyskanie kontaktu ze sobą, własnymi potrzebami, granicami i możliwością podejmowania decyzji w zgodzie ze sobą.
Źródła
[1] Kelly V.A. (2015). Codependency. W: Addiction in the Family: What Every Counselor Needs to Know. Wiley. DOI: 10.1002/9781119255833.ch6. Wiley Online Library
[2] McGovern R. i wsp. (2021). Psychosocial Interventions to Improve Psychological, Social and Physical Wellbeing in Family Members Affected by an Adult Relative’s Substance Use: A Systematic Search and Review of the Evidence. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18, 1793. PubMed Central (PMC)
[3] Hurcom C., Copello A., Orford J. (2000). The family and alcohol: effects of excessive drinking and conceptualizations of spouses over recent decades. Substance Use & Misuse, 35(4), 473–502. DOI: 10.3109/10826080009147469. PubMed
[4] Rushton A. i wsp. (2023). The effectiveness of psychosocial interventions for family members impacted by another’s substance use: A systematic review and meta-analysis. Drug and Alcohol Review, 42, 960–977. DOI: 10.1111/dar.13607.
Zacznij od rozmowy.
Konsultacja kwalifikacyjna pozwala spokojnie sprawdzić, czy ta grupa będzie dobrym miejscem dla Ciebie.
